دسته‌ها
شعر عاشقانه

شعر عاشقانه بلوچی

شعر عاشقانه بلوچی جدید

با سلام خدمت همراهان همیشگی، در این مطلب گلچین و برگزیده ای از شعر عاشقانه بلوچی برای شما جمع آوری کرده ایم. در ادامه با ما همراه باشید تا با زبان شیرین بلوچی بیشتر آشنا شوید.

شعر عاشقانه بلوچی شاد

 

غزل بلوچی: « گِهتِرڃـن مردم »

مَئ جِهانـَـئ گـُـلْ بـڃوَس و وارَنْتْ

گِهْتِـــرِڃـن مردم، واجَه هَــپْـتارَنْتْ!

عِشْـکی گـُـپْتاران، دستِ هَـپْـتاران

گَـَـنْجَئ بُمْپانان، سِیَه سَرِڃـن مارَنْتْ!

عاشکانْ نـَـیْلـَـنْتّ عِشْکـَئ دیّوانا!

وَتْ پَه وَتْ کـَـنْدَن گـُــ̈طّ شاکارَنْتْ

مِهْلـَـبڃـن شـَـیْرانْ؛ وانـَگا نـَـیْلـَـنْتْ!

وَتْ گــُـشـَـئ زانُن شاهِ گـُـپْـتارَنْتْ

مَئ دِلی گــَـپّانْ؛ بـڃ کـَـس و یارَنْتْ

ماهِکانِڃـن شَپْ، مُرْتـَگ و گارَنْتْ

نالـْگان، گِنْدَئ اِشْکُنَئ دردانْ

دل چَه دل؛ دور و چانْکِ سیگارَنْتْ!

نازُکِڃـن مَـهْتاپْ، کــَـپْـتَگــَـنْ تَـهْنا!

چۏ پَسا بُلـْم وچِڃـر کاپارَنْتْ!

شاهِ مهتاپان، واجَه هَــپْـتاران!

شاهِ دلداران، واجَه دَلّارَنْتْ!

وَشّی و شادی هِـچّ نَـبَـنْ چِلَّه!

هَـنْگــَـرِڃـن ظالم؛ ظلما گیمّارَنْتْ!!

ظالِـمڃـن مَکّار، سڃـرِ آزارَنْتْ

عاشکی ̈طـَـپَّـانْ، پُرِّ کوکّارَنْتْ

شعرهای عاشقانه ترکمنی

یِـڃ کـَـشا یَکـِّـڃ مُرْتـَگ وکــَـپْـتـَه

آ کـَـشا واجَه، چانْکِ باپارَنْتْ

اَوْرُکی تِرَمْـپّانْ گار و بیمّارَنْتْ

مَئ دِلی اَرْسانْ کُنْجِ اَمْبارَنْتْ

یـڃ دُرُو ڌَنْگــَـر هُشْک و بڃ آپَـنْ

پَرْ تـَهی مِهْرانْ نِشْتـَه چَمْ چارَنْتْ

مُرغُـکانْ آواز، وانـَگــَــن مَــرْچی

وَهْدِ دیــــــدارا، مثلِ دلدارَنْـــتْ

اِشْکُتـَه ظلما، تیّ تـــَــوار و گــام

گـَـژْدُمِڃـن نادان، کُـنْــ̈ط یڃـوارَنْتْ

ظالمڃـن هَـپْــــتارْ جَنْگ و پوتّارَنْتْ

عاشِکِڃـن سِڃـنـَــــگ، پُرّ وُۏپارَنْتْ

یــِـڃ تـَهی ایّـوب شَـیْـرُکان بَـنـْـدّی

مَئ شَکـَرْ گالان؛ گـۏن تـَه گـُلـزارَنْتْ

ترجمه ی واژگان غزل بلوچی:▼

گِهتِرڃـن مردم ◄بهترین انسانها

مَئ جِهانـَـئ گـُـلْ ◄گــُـلهای دنیای معاصر

بـڃوَس و وارَنْتْ◄فقیرند و مستمند

واجَه هَپْتارَنْتْ!◄بزرگان نیز کــَــپتارصفت اند

عِشْکی گــُـپْتاران◄گفتارهای عاشقانه

گَـَـنْجَئ بُمْپانان◄نگهبانان گنج

سِیَه سَرِڃـن مارَنْتْ!◄مارهای سیاه سَرند

مِهْلـَـبِڃـن شـَـیْرانْ◄اشعار خوشبوی دل

وانـَگا نـَـیْلـَـنْتْ!◄اجازه ی خواندن اشعار رو نمی دند

ماهِکانِڃـن شَپْ،◄شب مهتابی

مُرْتـَگ و گارَنْتْ◄مرده و گـُم شده اند

نالـْگان، گِنْدَئ◄ناله هام رو می بینی

اِشْکُنَئ دردانْ◄دردهام رو نیز می شنوی

دل چَه دل دور و چانْکِ سیگارَنْتْ!▼

◄دلها فاصله گرفته و مشغول … سیگارند!

بیشتر بخوان بیشتر بدان  شعرهای عاشقانه ازبکی

چۏ پَسا بُلـْم◄مثل بز و گوسفند گرفتار و دربند

وچِڃـر کاپارَنْتْ!◄زیر کـَـپَر دربند

وَشّی و شادی هِچّ نَبَنْ چِلَّه!▼

شادمانی وسرورهرگزمتولـّدنمی شود!

یِـڃ کَـَشا ◄این سوی * آ کَشا◄آن سوی

چانْکِ باپارَنْتْ◄مشغول معامله اند خون با …

یـڃ دُرُو◄این همه ؛همگی

نِشْتـَه چَمْ چارَنْتْ◄نشسته ومنتظرند

عاشِکِڃـن سِڃـنـَگ، پُرّ وُۏپارَنْتْ▼

◄سینه های عاشق سرشاراز صبرند

شعرهای عاشقانه بلوچی

دِلا سوْچُ وَتی چَمّانا کوْر مَکَنْ

وتا په هچ کسا چُشْ ناجور مَکَنْ

حیپْ نَهِنْ تئی دلْ سوْچی پَهْ هِچْ

چونن تَرا ای دلْ مَنا کَم زوْر مَکَن

*****

واب شوْ ، تا پِگاها پَه تئ آگاهُنْ

کَسْ نَذانْ پَه درد تئی مَنْ نادِراهُنْ

دیوانَگُنْ ، تَرا باور نَبیْ سَنگ دلْ

تو نَگِنْده ،نَگِنْده چُشْ مُرید بیْ جاهُن

*****

یارب تو آگاهه منی دردا درمان ِ کنْ

سَکْ آشفتَگُنْ منی آشفتگی آسان کنْ

دلْ نتوْن تا سَرا په دیونَگی عادت بکَنت

آتشئ ْ تَه ْدِلنْ، گِنْده با دل چِه کارانِ کنْ

*****

شعر عاشقانه کردی

استارين چم تي تيري پيكان انت

گرمنا بلگنت، مني خطا زيان كنت

ستارگان چشمانت پيكان تير را مانند؛

چون بر من اصابت كنند؛ نابودم ميگردانند.

 تي دو كين آبرو واب چو شامارا

خنجرانت تيزين، په مني جانا

ابروان دم شاه مار مانندت

چون خنجر براني در جان منند

 تي گوري ديما باگ و باگزارانت

تي دوگين گهودان باگي انار انت

تخت سينه ات باغ و باغزار است

دو پستانت انارستان آنند.

 تي دوگين گهودان باگي انار انت

پته ارزان انت؛ په منو گران انت

دو سينه ات انارستان اند

براي تو ارزشي ندارند؛ ولي براي من پر بهايند.

 جامه گي دوچي دامني نخش كن

من شته زارن، ناگوات وش كن

دامن پيرهني را كه برايت ميدوزي، منقش بساز؛

و من آزرده دل را راضی كن!

شعر زیبای عاشقانه افغانی

آسمان ديما جمري شينكي

بورجاني دستا، سوري آدينكي

ابرها در آسمان پخش گرديده اند؛

عزيز من آيينه عروسي (قاب طلايي) در دست دارد.

 آسمانِ نودان شما بكنت تيمار

بارگي دردان كرته منا بيمار

ابر های آسمان! تيمارداري ام كنید؛

که درد عزيزان بيمارم كرده است.

 ته خطي ديم بدي من و ته وانين

تي دل حالا من و ته زانين

نامه بفرست كه تا خودم بخوانم

و از حال دل تو باخبر گردم

 جامه گي دوچيت زيب دنت تويي

بركين بيکان ترينز انت بويي

پيرهني را كه برايت دوخته ميشود؛ یخن زیبایی دارد.

کاکل هایت به هر سو عطر خواهد افشاند.

 جامه گي دوچي گري نا دوچ انت

گاکه دي ديم بدي آخري روچ انت

پيرهني را كه ميدوزي؛ دامنش نادوز است؛

كاغذي بفرست كه روز آخرين من است.

 سر مني درد كرت گون سري پوستا

دل مني منته په مني دوستا

سرم چنان درد كرد كه مغزم را باخبر ساخت

براي دوست دلم در تپش است.

 موتري گوريت روت په ماكوها

گوات شمال كيشيت كاريتي بوها

آواز موتريست كه به سوي كوه ها ميشتابد؛

نسيم بوي ترا به من آرد.

 تي دپ و دندان چون جوهردارانت

شيپگ ين پوزتي چون په جا سوارانت

لب و دندان تو آبدار اند.

بيني بلندت بسی موزون است.

یک پاسخ به «شعر عاشقانه بلوچی»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *