رهاکین

رهاکین

رهاکین


رهاکین 200 قرص

در این مطلب می خواهیم شما عزیزان را با موارد مصرف قرص رهاکین آشنا کنیم و مزایا و معایب این دارو را بررسی کنیم. با ما همراه باشید.

علائم تشخیص جنسیت

رهاکین 200 شربت

سديم والپرووات یا رهاکین (نام تجاری: Epilim) از دسته داروهای ضد صرع می باشد و یکی از مهم ترین و موثرترین داروها در کنترل حملات تشنجی بیماری صرع در کودکان و بزرگسالان است با این وجود مصرف این دارو تنها به این مورد محدود نمی شود و در موارد متنوعی مانند پیشگیری از میگرن، بیماری های اعصاب روان مانند افسردگي و دردهاي عصبي ناشي از ديابت نيز تجويز مي شود.

تشنج يك حمله عصبي ناشي از اختلال در فعاليت الكتريكي مغز مي باشد.سديم والپروات با كاهش فعاليت هاي الكتريكي غيرطبيعي مغز حملات تشنجي را كنترل مي نمايد.

مکانسیم اثر سديم والپرووات

اثر ضد تشنج:‌ مكانيسم اثر دارو مشخص نيست. اثر اين دارو ممكن است ناشي از افزايش غلظت اسيد گاما ـ‌ آمينوبوتيريك (GABA) (كه يك واسطه عصبي مهاركننده در مغز است) باشد. همچنين، والپروات ممكن است كاتابوليسم آنزيمي GABA را كاهش دهد. زمان لازم براي شروع اثر درماني دارو ممكن است يك هفته يا بيشتر باشد. اين دارو ممكن است با ساير داروهاي ضد تشنج مصرف شود.

 

علائم تشخیص بیماری تیروئید

موارد منع مصرف و احتیاط

والپروات را به بیماران مبتلا یا دارای سابقه ی اختلال یا بیماری کبدی، دارای سابقه فامیلی ابتلا به اختلال بسیار شدید کبدی و دارای حساسیت مفرط به دارو تجویز نکنید. کودکان کمتر از 3 سال و افراد مبتلا به بیماری های متابولیک ارثی، آسیب ارگانیک مغزی، اختلالات تشنجی شدید همراه با عقب ماندگی ذهنی بیشتر در خطر مسمومیت کبدی هستند. در این افراد با احتیاط کامل تجویز کنید در صورت امکان از تجویز با سایر داروهای ضدصرع که آن ها نیز ممکن است موجب آسیب کبد شوند، اجتناب کنید.

بیشتر بخوان بیشتر بدان  موارد مصرف قرص ناپروکسن

از تزریق والپروات به بیمار دچار تروماهای حاد سر و به منظور پیشگیری از تشنج بعد از تروما استفاده نکنید (این کار با میزان مرگ بیشتری همراه بوده است). سودمندی و اثربخشی دی والپروئکس برای درمان مانیا در افراد کمتر از 18 سال و برای درمان میگرن در افراد کمتر از 16 سال ثابت نشده است. در تجویز والپروات با سایر داروهایی که با انعقاد خون در ارتباط هستند (مثل آسپرین و وارفارین) احتیاط کنید. در بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوز با احتیاط تجویز کنید.

تداخلات مهم دارویی :

1) گزارش شده است که در 6 کودک صرعی، تجویز هم زمان آسپیرین، نیمه عمر اسید والپروییک را افزایش داده است. این امر حاکی از آن است که ممکن است سالیسیلات ها علاوه بر جابه جا کردن اسید والپروییک از محل اتصال آن به پروتئین، متابولیسم آن را نیز مهار می کند. با داروی هپاتوتوکسیک دیگری نظیر والپروات کاملاً نامطلوب است. والپروات و آسپرین، هر دو به عملکرد پلاکت ها اثر می گذارند. ناپروکسن نیز جابه جایی جزیی در اسید والپروییک متصل به پروتئین ایجاد می کند. ولی این اثر احتمالاً چندان قابل توجه نیست تا آثار کلینیکی داشته باشد.

2) ممکن است داروهای ضد افسردگی با کاهش آستانه تشنج به صورت آنتاگونیست فعالیت ضدصرعی والپروات (و همچنین سایر داروهای ضدصرع) عمل کنند.

3) ضدصرع ها : فئوباربینال می تواند کلیرانس و متابولیسم والپروات را افزایش دهد، والپروات نیز متابولیسم را مهار می کند. کاربامازبین و فنی تویین داروهای القاءکننده ی آنزیم هستند و طبق انتظار متابولیسم والپروات را افزایش می دهند. ولی اثر والپروات بر روی هر دو دارو پیچیده است. به دنبال تجویز هم زمان والپروات با لاموتریژین ممکن است غلظت سرمی والپرووات کاهش یابد. در حالی که ممکن است غلظت لاموتریژین زیاد شود. دوز لاموتریژین را کاهش دهید. والپروات متابولیسم اثر سوکسیماید را مهار می کند. غلظت سرمی هر دو دارو را به خصوص در صورت مصرف هم زمان سایر داروهای ضد صرع کنترل کنید.

بیشتر بخوان بیشتر بدان  ونوستات

4) آنتی سایکوتیک ها با کاهش آستانه ی تشنج به صورت آنتاگونیست فعالیت ضدصرع والپروات عمل می کنند.

5) کلستیرامین ممکن است جذب والپروات را کاهش دهد.

6) مشاهده شده است که تجویز اسید والپروییک با آنتی اسید هیدروکسید آلومینیوم و منیزیوم به طور مشخص فراهم زیستی آن را در فرد سالم افزایش می دهد.

7) مصرف هم زمان دارو با الکل موجب کاهش اثر والپروییک اسید و تشدید عوارض جانبی مغزی آن می شود. مصرف الکل در این بیماران باید قطع شود.

آزمایشگاهی : اسید والپروییک تا حدودی به صورت متابولیت کنونی در ادرار دفع می شود که ممکن است آزمایش کنونی ادرار را به طور کاذب مثبت کند. گزارش هایی نیز از تغییر در آزمایش های عملکرد تیروئید وجود دارد.

علائم تشخیص دیابت

عوارض جانبی سدیم والپرووات(رهاکین)

تحريك گوارشي، تهوع ، عدم تعادل و رعشه، افزايش غلظت آمونياك خون، افزايش اشتها و وزن، ريزش موقتي مو، خيز، كاهش پلاكتهاي خون، مهار تجمع پلاكتي، اختلال در عملكرد كبد كه ندرتاً به نارسايي كشنده كبدي منجر ميشود، بثورات جلدي، اغتشاش شعور، ندرتاً پانكراتيت، كاهش گلبولهاي سفيد، هيپوپلازي گلبولهاي قرمز، كاهش فيبرينوژن، آمنوره و نا منظم شدن قاعدگي و ژينكوماستي از عوارض جانبي دارو هستند.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

زاکسیم x بخوانید...