علائم بیماری ژیگانتیسم

علائم بیماری ژیگانتیسم

علائم بیماری ژیگانتیسم


علائم بیماری ژیگانتیسم

علائم بیماری ژیگانتیسم (Gigantism) یا غول‌پیکری بیماری ناشی از افزایش ترشح هورمون رشد در دوران کودکی است که مهمترین ویژگی اش قد بسیار بلند است.

هورمون رشد (GH) از هیپوفیز قدامی ترشح میشود.

کاهش ترشح هورمون رشد منجر به دو نوع بیماری می‌شود که عبارتند از نانیسم یا کوتاهی قد که حداکثر رشد فرد 40 سانتی متر است و بیماری ژیگانتیسم که رشد قدی فرد به 2 متر و 30 سانت می‌رسد که معمولا تاثیر این هورمون ها روی استخوان‌های پهن است .

اگر به دلیل بیماری (مانند آدنوم هیپوفیز) ترشح این هورمون در دوران کودکی (قبل از بسته شدن صفحه رشد استخوان) بسیار بیشتر از مقدار معمول گردد موجب رشد طولی استخوان های بلند و بیماری ژیگانتیسم می شود. در این بیماری قد فرد بیش از دو متر و ده سانتیمتر است.

برخی از ورزشکاران مشهور به این بیماری مبتلا بوده‌اند.

اگر غده هیپوفیز پس از بسته‌شدن صفحه رشد (صفحه اپی‌فیزی) هورمون رشد (hGH) بیش از اندازه تولید کند بیماری آکرومگالی (درشت‌پایانکی) را خواهیم داشت.

بیمار مبتلا به آکرومگالی معمولاً دارای دست ها و پاهای بزرگی است.

در بسیاری از موارد یکی از اولین علائم بیماری تنگ شدن انگشتر و تغییر سایز کفش بیمار است.

لب های ضخیم فک و پیشانی جلوآمده افزایش فواصل بین دندان ها و افزایش تعریق از علائم دیگری است.

این تومور همچنین می تواند به بافت هیپوفیز آسیب وارد کند و باعث ایجاد علائم کمبود سایر هورمون های هیپوفیز در بدن شود. درنهایت، گروهی از علائم مانند: سردرد و تهوع ناشی از حجم تومور و تأثیر آن بر بافت های مغزی مجاور ایجاد می شوند.

درمان بیماری ژیگانتیسم

برای درمان آکرومگالی باید سطح هورمون رشد به سطح طبیعی آن برسد. ابزارهای درمان آن ممکن است:

  • عمل جراحی
  • پرتودرمانی هیپوفیز
  • داروها

و یا ترکیبی از این سه روش باشد.

جراحی و برداشتن تومور اولین روش درمانی در مواردی است که علت آکرومگالی تومور هیپوفیز باشد.

بیشتر بخوان بیشتر بدان  چه زمانی علائم بارداری از بین میرود

البته گاهی برداشتن تومور بسیار مشکل بوده و برای طبیعی شدن میزان هورمون ها لازم است درمان کمکی انجام شود.

روش پرتودرمانی و دارودرمانی در مواردی استفاده می شود که یا امکان عمل جراحی برای بیمار وجود نداشته باشد و یا سطح هورمون رشد بعد از عمل جراحی طبیعی نشده باشد.

ممکن است اثر و نتیجه روش پرتودرمانی مدتها حتی 10 تا 20 سال بعد، خود را نشان دهد اما اگر منجر به درمان شود تاثیر آن دائمی خواهد بود.

اگر جراحی و پرتودرمانی سطح هورمون رشد را پایین نیاورد، دارودرمانی روش بعدی برای درمان آکرومگالی خواهد بود.

داروهای در دسترس برای درمان این بیماری اثر دائمی ندارند.

به همین خاطر مصرف دارو باید تا پایان عمر بیمار ادامه پیدا کند.

در مواردی بسیار نادر امکان دارد بیماری بهبود پیدا کند و مصرف دارو قطع شود.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نی نی سایت چسبندگی رحم x بخوانید...